Сите ние имаме личен код (идентитет) кој го стекнуваме и го надградуваме секојдневно додека сме во оваа форма на човечки живот. Го добиваме како наследство преку гените кои допринесуваат да имаме некоји делови од физичкиот лик на нашите предци. Мешањето на крвта допринесува да се составаат нов микс на гените. Многумина велат дека и кодот на нашата душа е пренесен од гените на нашите предци. Веројатно има и вакви истражувања. (more…)
Сл.1 Деновиве се навршија 52 години одкако такткоми трагично го заврши животот
Димитријевиќ Воислав (1931-1958) (more…)
Заради починувањето на мојата мајка деновиве имав обврска да одработам соодветно пријавување во матичните книги. За да добијам извод од матична книга на умрените, кој ми треба за да ја одкажам пензијата, бев приморам да имам не постар извод од матична книга на родените од шест месеци (иако на сите звона се звонеше дека сега изводите се трајни документи). Извод ид матичната книга на родените се вади само во местото на раѓање, значи морав да одам во родното место на мајками во матичната служба – која работи само во понеделниците. (more…)
Обично сонувам но наутро не ни паметам дека сум сонувал. Паметам сон кој ке го сонувам кога ке се доспивам. Деновиве редовно сонувам сонови поврзани со нашата НАНЕ. Ми доаѓа на сон секоја вечер, нешто како да ми вели – но јасно не се сеќавам на соновите. Се` останува таму некаде длабоко во мозокот, веројатна интеракција на скорите дневни случувања. (more…)
Брат/сестра брата/сестра не рани – тешко кој го/ја нема
ПОСЛЕДЕН ПОЗДРАВ
МАРИЈА
ДИМИТРИЈЕВИЌ
1934 – 2010
Нане, засекогаш ке останеш во нашите срца и мисли.
Погребот ке биде на 27.02.2010 год. (сабота)
во капелата во 11 часот
а на гробиштата во Бутел во 12 часот.
Од децата Благица, Александар,
Снежана и Зоран со семејствата. (more…)
По долго и тешко боледување на 76 годишна возраст сношти почина мајками Марија. Роди четири деца, сите ги одшколува. Се радуваше на сите десет внуци. Имаше среќни но и тажни (трагични) моменти во нејзиниот живот. Боледуваше од тешка болест во последните шест години. На крај иако беше голем борец и го сакаше животот, сношти нејзиното срце престана да чука. Ги пробавме сите методи на лечење на болеста – за на крај само една недела да биде сместена во Палијативениот Центар “Сју Рајдер“ во Ѓорче. Вечно сум им благодеран на медицинското особје лекарите и особено на медицинските сетри од Сју Рајдер кои беа последните ангели чувари во животот на мојата мајка.
Човек има особена потреба на почетокот и на крајот на својот живот. Постот ке се занимава со потребата од организирана помош на крајот на животот, особено на лица кои се заболени со дијагнози од тешки болести (карциноми, леукемии и сл.), каде медицината утврдила дека остануваат денови или месеци од остатокот на животот. Тогаш е потребна помош како на лицето кое има таква дијагноза, за да му се олеснат болките, така и на фамилијата која треба да се спреми за судниот момент и достоинствено да го испрати од овоземниот живот својот член на фамилијата. (more…)
Тамам решив да одморам малку од твитер која некој го сподели линкот кон текстот (заедно со коментарот за видеото) од ставот на Вуна што го постирал на порталот Окно. Став кој треба да го почитуваме како таков, иако не мора да се сложиме со него. Сепак едно морам да дополнам. Независно [...]
WPMU Theme pack by WPMU-DEV.
волан